Parkowe drzewa rosną powoli, mury budynków obserwowane każdego dnia zdają się nie podlegać czasowi,
dopiero w ogrodzie można dostrzec przemijający czas.
Każda z por doku pozwala odkrywać inne doznania piękna, tej samej roślinności.
Wiosną da radość budzącej się do rozkwitu przyrody.
Latem wzbudzi zachwyt kolorów i zapachów.
Jesienią przywoła sentyment i zadumę egzystencjalną przemijającego czasu.
Zimą wzbudzi nadzieję na odrodznie się nowego.